29 - رعايت قوانين جنگى : نقض كامل « 1 » روشهاى روانى ، تبليغى روشهايى كه از سوى سيد الشهدا « ع » در طول نهضت و در روز عاشورا ، و نيز توسّط خانوادهء او به كار گرفته شد ، هم مايهء ماندگارى نهضت و مصونيّت چهرهء آن است ، هم عامل روحيّه بخشى به ياران شركت‌كننده در آن حماسه ، كه امام را با همهء هستى يارى كردند ، و هم مايهء تزلزل در انگيزهء سپاه كوفه و موجب ضعف يا رسوايى يا خنثى شدن تبليغات دشمن گشته است ، كه به برخى از آنها اشاره مىشود : 1 - « نامشروع دانستن خلافت يزيد » : امام حسين « ع » با اين موضع ، در افكار هواداران يزيد ، ايجاد تزلزل كرد و با امتناع آشكار از بيعت و اعلان آن ، جوّ سكوت را شكست . 2 - « شهود صحنه » : با همراه بردن زنان و كودكان در سفر كربلا ، به عنوان عاملان ثبت وقايع و شاهدان زنده كه همهء صحنه‌ها را ديده‌اند ، از تحريف و مسخ چهرهء واقعه جلوگيرى كرد . به علاوه حضور زنان و كودكان در قافلهء حسينى ، تأثير عاطفى و برانگيزندهء افكار بر ضدّ امويان در طول سفر داشت ؛ حتى پس از شهادت و در دوران اسارت . 3 - نامه‌نگارى و پيام‌رسانى به بزرگان كوفه و بصره و سران قبايل و اعزام نماينده به كوفه و تماس با پايگاه هواداران به عنوان يك كار تشكيلاتى . 4 - « سنجش افكار » : محاسبهء زمينهء اقدام در كوفه ، از راه اعزام مسلم بن عقيل به آنجا و ارزيابى وضعيّت هواداران و نويسندگان دعوتنامه‌ها و درخواست از مسلم براى گزارش دقيق از اوضاع كوفه و ميزان تعهّد و وفاى مردم . 5 - « مشروعيّت نهضت » : آن حضرت ، حركت سياسى خود بر ضدّ حكومت را به تكليف شرعى و امر به معروف و نهى از منكر و احياى سنت پيامبر « ص » پيوند داد ، تا ضمن مشروعيت بخشيدن به قيام خود ، تعريضى به نامشروع بودن خلافت و تعارض آن با سنّت نبوى داشته باشد . 6 - « بهره‌گيرى عاطفى » : از آنجا كه حسين بن على « ع » را مردم به عنوان فرزند پيامبر و فاطمه « ع » مىشناختند ، وى از اين موقعيّت و زمينهء عاطفى خود در دلها ، چه براى جذب

--> ( 1 ) - پايان نقل از جزوهء پيشين .